Onze niet-getrainde aandacht is voortdurend gefocust op het meer willen van wat als plezierig wordt ervaren (gehechtheid) en op het vermijden van wat als onplezierig wordt ervaren (afkeur). Wij streven zo onbewust een standaard na, gericht op het verbeteren of veranderen van onszelf en onze omstandigheden, die we nooit behalen. Daardoor ontstaat er ontevredenheid over hoe de dingen zijn: we zoeken het geluk buiten onszelf. De aandacht reist onrustig heen en weer tussen verleden en toekomst en raakt zo verstrikt in zorgen, frustratie, schuldgevoel, hoop en angst.
We kunnen ons door onze verantwoordelijkheden en onze rollen overweldigd voelen. We leven in een maatschappij die geregeert wordt door de doe-modus, ingeprent door het Nederlandse calvinisme en versterkt door onze hang naar perfectie en controle.
Doen, doen, doen, als een op hol geslagen paard dendert onze geest door die wij automatisch volgen in ons dagelijkse handelen. En dit is wat we met deze training beoogen: dat we stoppen, stilstaan om te kijken, te onderzoeken, te zijn. Opdat we bewust worden van onze gedachten, gevoelens, overtuigingen, patronen. En de kunst leren beoefenen om ze te laten zijn voor wat ze zijn. Minder Doen, meer Zijn.De Doe-modus bestaat uit: analyseren, beoordelen, evalueren, oplossen, presteren, toetsen, plannen, doelen bereiken, veranderen en een gefixeerde beperkte aandacht. De doe-stand is geschikt bij praktische, technische en intellectuele taken, maar is zo ingebakken dat hij automatisch ingeschakeld wordt. De Zijns-modus kenmerkt zich door: niet-oordelen, toelaten, niet-streven, accepteren, begrijpen op basis van directe ervaring en een brede aandacht.